دیفن باخیا:گیاهی است که شاید خیلی از شما آن را در خانه داشته باشید. دیفن باخیا حاوی ماده ای سمی است که در دهان و زبان، ایجاد سوزش و درد شدید می کند و مخاط دهان را متورم می کند. البته خود این ماده سمی کشنده نیست، ولی می تواند بافت های دهان را آن قدر متورم کند که راه نفس کشیدن را ببندد و باعث خفگی و در نهایت منجر به مرگ شود. سم موجود در دیفن باخیا می تواند آن قدر زبان را متورم کند و به آن آسیب برساند که فرد آسیب دیده تا مدت ها نتواند درست صحبت کند.

 

سنبل:پیازهای این گل سمی هستند و باعث حالت تهوع، استفراغ، تشنج و احتمالا مرگ می شود. این گیاه دارای سم alkaloid است حتی اگر در حجم زیادی مخلوط شود. پیازهای این گل از بقیه قسمت ها سمی تر هستند و تحت هیچ شرایطی نباید بلعیده شوند.

 

خرزهره:سانتی متر به سانتی متر این گیاه زهر است. حتی استنشاق تصادفی خرزهره ای که سوزانده می شود هم دردسرساز است. استفاده از  شاخه های آن برای کباب کردن یا خوردن آب از محلی که در آن خرزه هایی با گل های قرمز، صورتی یا سفید رنگ روییده هم خطرناک است. تغییر در ضربان قلب ( آرام شدن یا با سرعت تپیدن) بارزترین نشانه مسمومیت با این گیاه است. دکترها تلاش می کنند ضربان قلب را با کمک داروها کنترل کنند و احتمالا معده راهم شست و شو دهند.

 

گل داوودی:بین 100 تا 200 نوع گل داوودی در دنیا وجود دارد که اغلب بوته های کوتاه و نزدیک به زمینی دارند. باغبان ها معمولا این گیاه رامی کارند تا خرگوش ها را از باغشان دور کنند. گل های سمی این گیاه که خرگوش ها را از باغ ها می راند، برای انسان ها هم سمی است. البته نه چندان قوی. لمس آن سبب خارش و ورم پوست می شود و با پمادهای ضد حساسیت و ورم از بین می رود.

 

گل نرگس:این گل زیبای زرد و سفید رنگ که رویشش نوید آمدن بهار رامی دهد، اگر به مقدار زیاد خورده شود، جزو سمی ترین گیاهان جهان است. برخی مردم پیاز گل نرگس را با پیازهای خوراکی اشتباه می گیرند. خوردن پیاز نرگس زرد سبب تهوع، دل پیچه و اسهال می شود. با دیدن این علائم حتما به پزشک مراجعه کنید.

 

از دیگر گیاهان زیبای سمی می توان این موارد را نام برد:گل صد تومانی،آنتریوم،گل انگشتانه،گل ادریسی،سیاه تخمه،لی لی،ویستریا،گل آفتاب پرست،آزالیا و کالادیوم